[BONE] EP1-1 : 1st Frigga Diary

posted on 29 Jan 2013 23:22 by hotaru-fai
 
 
 
 
Event1 : Haul The Anchor
 
 
 

การลืมคนที่รักที่สุด คนสำคัญที่สุด จะใช้เวลาได้น้อยที่สุดเท่าไหร่กันนะ
 
 

19 เมษายน 19XX
เซาท์แธมป์ตัน
ฉัน / พ่อ / เอมิลี่
 
 

อากาศดีเหมาะแก่การเดินทาง 
 
 
แสงแดดเจิดจ้าจนแสบตา
 
 
ผิดจาก “อังกฤษ” ที่คุ้นเคยมาตลอดสองปี แต่บางทีอาจเป็นเพราะฉันลืมไปแล้วว่าแสงแดดสดใสได้ขนาดไหน 
 
 
ผู้คนมากมายยืนรอเพื่อจะขึ้นเรือ ทำให้แถวทอดยาวไปจนมองเห็นได้จากที่ไกลๆ
 
 
พ่อจูงมือฉันไปต่อแถวยาวเหยียดนั้น มันไม่ได้ลำบากอะไรมากมาย สัมภาระของเรามีไม่มากนัก และแม้แดดจะแรง แต่ก็ไม่ได้ร้อนจนเกินไป
 
 
เรายืนรออยู่ในแถว ค่อยๆขยับไปทีละคน ละคน ระหว่างนั้นผู้โดยสารบางคนกลับเลือกที่จะเดินลัดแถวขึ้นไปด้านหน้าโดยไม่รอลำดับ 
 
 
ฉันไม่ค่อยเข้าใจพวกเขาเท่าไหร่ ในเมื่อคนที่มีตั๋วทุกคนได้ขึ้นเรืออยู่แล้ว พวกเขาจะรีบร้อนขึ้นไปทำไมกัน? 
 
 
 
 
แต่ฉันก็ได้แค่คิดในใจ และยืนรอต่อไป
 
 
------------------
 
 
การรอคอยสิ้นสุดลง ด้านหน้าของพวกเราคือพนักงานตรวจตั๋วร่างเล็กท่าทางเป็นมิตรในชุดเครื่องแบบ ขณะที่พ่อกำลังควานหาตั๋วในกระเป๋าด้านในเสื้อสูท ฉันก็มองออกไปทางทะเลกว้าง
 
 
 
 
มันเป็นสีฟ้าสด เป็นประกายระยิบระยับ เป็นภาพที่ฉันไม่ได้เห็นมาเนิ่นนาน งดงามจนไม่ทันได้ฟังเอมิลี่ที่พยายามชวนคุย เมื่อหันไปอีกทีก็เห็นเธอหน้าเจื่อนไป และพ่อที่ดูกระวนกระวาย มือผละจากกระเป๋าเดินทางที่ถืออยู่ออกมาควานหาบางอย่างด้านในเสื้อสูท
 
 
 
หางตาของฉันกระตุก
 
 
ดูเหมือนมีอะไรผิดปกติ
 
 

หลังจากค้นหาอยู่พักนึง คุณพ่อก็ถอนหายใจออกมาและหันไปหาพนักงานตรวจตั๋วด้านหน้าด้วยสีหน้ากังวล
 
 
 
“ตั๋ว...หายไปแล้วครับ” 
 
 
 
...ยังไม่ทันได้ขึ้นเรือก็มีปัญหาซะแล้ว....
 
 
------------------
 

ก่อนออกจากบ้าน เอมิลี่เป็นคนส่งตั๋วให้คุณพ่อเก็บใส่กระเป๋าด้านในเสื้อสูทเอง นั่นคือสิ่งที่ฉันเห็น มันไม่มีเหตุผลเลยว่าทำไมอยู่ๆตั๋วถึงได้หายไป 
 
 
 
แม้จะอยากกลับไปหาดูให้แน่ใจ แต่บ้านของเราอยู่ไกลจากจากที่นี่เกินไป สุดท้ายจึงต้องไปซื้อตั๋วสำหรับชั้นสามที่เหลืออยู่ตามคำแนะนำของคุณพนักงานตรวจตั๋ว 
 
 
ซุ้มขายตั๋วที่ว่านั้นอยู่ไม่ไกลนัก พนักงานขายที่นั่งอยู่ด้านหลังดูท่าทางเคร่งขรึมน้อยไปหน่อยเมื่อในมือถือฮอตดอกที่เหลือครึ่งชิ้น
 
 
ดูจากท่าทางการพูดและชี้มือประกอบ ไม่บอกก็รู้ว่าอีกครึ่งที่หายไปอยู่ในปากของเขา
 
 
------------------
 
 
ซื้อตั๋วใบใหม่ และเดินไปต่อแถวอีกครั้ง แดดแรงขึ้นเล็กน้อยทำให้เหงื่อเย็นๆไหลออกมา บางทีฉันคงยังไม่ชินกับอากาศที่นี่
 
 
เวลาดูจะผ่านไปอย่างเชื่องช้า แถวที่กลับมาต่อใหม่ยาวกว่าแถวตอนแรกเสียอีก แต่เราก็ทำได้แค่รอเท่านั้น 
 
 
------------------
 

ได้ขึ้นมาบนเรือแล้ว ฉันช่วยคุณพ่อยกกระเป๋าไปที่ห้องพัก กะว่าจะลองไปดูห้องสมุดที่อยู่ชั้นเหนือขึ้นไป ระหว่างนั้นหางตาก็กระตุกอีกครั้ง พร้อมๆกับที่คุณพ่อส่งเสียงแปลกๆออกมาจากทางประตู
 
 
 
“......ไขไม่ได้....”
 
 

ไม่ทันไรก็มีปัญหาใหม่อีกแล้ว...
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------



อีเวนท์มันต้องส่งก่อนเส้นตายสามวัน!!! /ผิดมาก 




ลำดับการเลือกคำตอบค่ะ

ยืนต่อแถว > มีตั๋วถูกต้อง > ตั๋วอยู่ในกระเป๋า > หาตั๋วไม่เจอ(ชิท....) > ไปซื้อตั๋วชั้นสามที่เหลืออยู่
 
 

สรุปอีเวนท์แรกนะคะ หนูฟริกก้าโดนเด้งไปอยู่ชั้น3ล่ะค่ะ! /ฮา 


พี่น้องชั้นสามทุกท่าน ขอฝากตัวด้วยน้าาาา //;<;//

 
 

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องเป็นเช่นนี้เอง...น่าสงสารนัก
ต่อไปก็ขอให้คุณโชคดี
แล้วพบกันบนอโทรพอส

#1 By Bottleneck on 2013-01-30 00:18