[AS] Yamil Coven

posted on 06 Mar 2013 12:34 by hotaru-fai
...อดใจไม่อยู่จนได้....OTL
 
 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม

 

 

 
 
 
-------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 
 ชื่อ - สกุล : ยามิล โคเวน [ Yamill Coven ]
 
 
 
 ชนิด DNA: กิ้งก่าคาเมเลียน [ Chameleon ]    
 
 
 
 อาวุธ (หากมี) : มีดสั้นเก็บที่ต้นขา ถุงมือและรองเท้าพิเศษที่ทำยึดติดบนพื้นผิวต่างๆได้    
 
 
 
 อายุ : 17 ปี        (แต่อายุสมองน้อยกว่านั้น....#พราก)
 
 
 
 ส่วนสูง / น้ำหนัก : 153ซ.ม. / 42 ก.ก.        
 
 
 
 คลาส : *ไว้เพิ่มเติมหลังทราบคลาสแล้ว*        
 
 
 
 ประวัติ : ครอบครัวชนชั้นล่างของยามิลถูกฉีดDNAของสัตว์เข้าไปในร่างกาย พ่อและแม่ที่ทนไม่ไหวได้เสียชีวิตไป ในขณะที่ยามิลซึ่งยังเด็กนั้นสามารถปรับตัวเข้ากับDNAได้ เธอถูกฝึกฝนให้ทำหน้าที่ลอบสังหารและสืบความลับจนกระทั่งช่วงท้ายของสงคราม
 
 
เธอโดนฝ่ายตรงข้ามจับไปยามิลถูกทรมาณเพื่อให้คายที่ซ่อนและข้อมูลของสายลับคนอื่นๆมา ในขณะที่เธอใกล้จะหมดสติได้เผลอพูดเบาะแสของที่ซ่อน ทำให้เพื่อนร่วมทีมจำนวนหนึ่งถูกสังหารในเวลาต่อมา เธอโทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง และนับแต่นั้นยามิลก็ไม่กล้าพูดอีกเลย ]
 
 
หลังจบสงคราม ยามิลหนีเอาชีวิตรอดมาได้ และได้เข้าไปอยู่ในความดูแลของนักวิทยาศาสตร์ที่ดูแลเธอหลังเสียพ่อกับแม่ไป แม้จะจบสงครามไปแล้ว แต่สัญชาติญาณบางอย่างของเธอยังคงอยู่ รวมไปถึงภาวะทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการควบคุมพลังสัตว์ ทำให้มีปัญหาในการอยู่ร่วมกับคนอื่น จึงถูกส่งมาเรียนที่อาเวสเทเรียเพื่อนฝึกควบคุม                            
 
 
 
 
 
 นิสัย :  
 
เป็นมิตร ร่าเริงแจ่มใส ยิ้มอยู่ตลอด ชอบช่วยเหลือคนอื่น มองโลกและคนอื่นๆในแง่ดี แต่มักจะโทษตัวเองอยู่เสมอ
 
เป็นพวกโอเวอร์แอคต์พอสมควร นิยมภาษากาย กอดคอ จับมือเขย่าๆ เหวี่ยงไปเหวี่ยงมา ทำนองนั้น...
 
ดูเนิบๆ อืดอาด ชอบนั่งเหม่อ แต่จริงๆแล้วจะรู้ความเป็นไปรอบๆตัวอยู่ตลอดเวลา มีความระมัดระวังสูง
 
ชอบที่สูงๆ ชอบปีนต้นไม้ ชอบนอนกลิ้งเกลือก วันดีคืนดีก็ขึ้นไปนั่งห้อยหัวบนเพดาน ( ”ช่วยให้เลือดไหลเวียนดีขึ้นนะ!”//เขียนใส่กระดาน )
 
ปกติจะเปลี่ยนสีผมให้คนอื่นรู้ว่ากำลังรู้สึกยังไง
 
แต่เวลามีความรู้สึกอะไรที่รุนแรงมากๆ สีผมและสีตาจะเปลี่ยนโดยควบคุมไม่ได้ (เป็นอีกเหตุผลที่ทำให้อยู่ร่วมกับคนอื่นไม่ได้เพราะจะถูกรังเกียจ)
 
 
 
 
 
 ความสามารถ : เปลี่ยนสีผิว สีผม และสีตาให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม
                           ขอบเขตสายตาสามารถมองเห็นได้กว้างกว่าคนทั่วไป
                           เคลื่อนที่บนต้นไม้ได้คล่องแคล่ว
                           ประสาทสัมผัสไว 
                           การต่อสู้เอาตัวรอดในระยะประชิด                          
 
 
 
 จุดแข็ง : การพรางตัวอย่างแนบเนียน
                  มีสติคิดรอบคอบ
                  ประสบการณ์จากสงครามทำให้รู็จักหาทางหนีทีไล่ได้ดี                             
 
 
 
 จุดอ่อน : เปราะ ทนการโจมตีหนักๆไม่ได้ 
                  เป็นพวกที่ถ้าถูกจี้ใจดำจะหดหู่ไม่เป็นอันทำอะไรเลยทีเดียว 
                  ใจอ่อน ไว้ใจคนอื่นง่ายเกินไปทำให้โดนหลอกบ่อยๆ
 
 
 
 
 อื่นๆ

เรียกนักวิทยาศาสตร์ที่ดูแลอยู่ว่า”ป๊ะป๋า”  ส่วนพ่อกับแม่ที่เสียไปแล้วจะเรียก”คุณพ่อ/คุณแม่”
 
ชื่อ”ยามิล”นี่ก็เป็นชื่อที่ป๊ะป๋าตั้งให้ใหม่ นามสกุลก็เป็นนามสกุลป๊ะป๋า
 
เพราะต้องฝึกการทำภารกิจในสงครามตั้งแต่ยังเด็กเลยกลายเป็นคนเฉยชาไร้ความรู้สึกไป พอจบสงครามแล้วได้มาอยู่กับป๊ะป๋าเลยโดนดัดนิสัยซะใหม่ แต่ดูเหมือนจะสุดกู่ไปนิด เลยเพี้ยนๆอยู่สักหน่อย....
 
จริงๆแล้วนิสัยแบบนี้ก็ติดมาจากป๊ะป๋าด้วยล่ะนะ.....
 
ความทรงจำเกี่ยวกับช่วงก่อนสงครามมีน้อยมาก รวมไปถึงเรื่องพ่อกับแม่จริงๆด้วย
 
ดูเป็นเด็กกะโปโลไม่รู้จักโต แต่พอถึงเวลาเคร่งเครียดแล้วก็พึ่งพาได้นะ!
 
ไม่ว่ายังไงก็ไม่พูด ไม่ส่งเสียงหรอกนะ  เป็นแผลใจอย่างนึง เลยใช้ภาษามือแทน 
 
แต่ประสบปัญหาคนทั่วๆไปไม่รู้ภาษามือ ก็เลยแสดงท่าทางกับเขียนเอา
 
เพราะอย่างนั้นก็เลยพกกระดานไวท์บอร์ดเอาไว้ตลอด
 
จะหัวเราะหรือร้องไห้ก็ไม่มีเสียงล่ะ....
 
ไม่ชอบเห็นคนเศร้า ถ้าเห็นปุ๊บจะอดเข้าไปลูบหัวไม่ได้ทุกที
 
ลิ้น....จริงๆก็ยืดได้นะ ("แต่มันไม่สมเป็นผู้หญิงนี่นา!! ")
 
“ไม่กินแมลงนะ!” //เขียนตัวใหญ่ๆใส่กระดาน ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
 
 
 
 
เพิ่มเติม
 
มียศเป็นพี่สาวของน้องชายหมีขาวที่น่ารักที่สุดในโลกล่ะ คนนี้ทั้งรักทั้งหวงนะขอบอก (´∀`)

ชอบแมว แต่ก็มีกลัวๆอยู่ด้วย /ภาพกิ้งก่าน้อยโดนตะปบเลือดสาดมันติดตา [ตอนนี้เล่นแมวได้ตัวนึงแล้วล่ะ! เฉพาะตัวนี้เท่านั้นด้วย....]
 
พกลูกอมเยอะมาก.....ถ้าเจอใคร ได้คุยกับใครก็จะแจกไม่อั้นเลยล่ะ /ฮา
 
ชอบนั่ง/นอนนิ่งๆอยู่แถวๆต้นไม้ แต่ถ้าเบื่อขึ้นมาก็จะเดินทัวร์รอบโรงเรียนแล้วปีนตึกเล่น.....

นอนคนเดียวมืดๆไม่ได้ จะนอนไม่หลับ ช่วงนี้ดูจะนอนไม่พอด้วย
 
ตอนดึกๆจะไม่ค่อยออกไปข้างนอกเพราะสื่อสารลำบาก(มองกระดานไม่เห็น) ถ้าออกจะพกไฟฉายเอาไว้ด้วย
 
กลัวหนังผี กลัวเพราะคนเล่นเป็นผีแต่งหน้าน่ากลัว และกลัวที่ผีชอบโผล่มาแบบแว้บแว้บผ่าง จับสัมผัสไม่ได้ และไม่ทันตั้งตัว #ระแวงแบบสาวน้อยผู้ผ่านสงครามมาก่อน
 
ก่อนหน้านี้ก็ไม่ค่อยออกจากบ้าน ทำให้ตื่นเต้นมากเวลาได้ไปเที่ยวที่ไหน /แม้แต่ห้องสมุดยังทำเธอตื่นตาตื่นใจได้

เพราะต้องดูแลป๊ะป๋าที่เอาแต่ประดิษฐ์ของแปลกๆกับหมกมุ่นงานวิจัย ก็เลยเป็นแม่บ้านแม่เรือนอยู่พอสมควร 
 
ไม่คิดมากเรื่องการเล่าอดีตของตัวเองให้คนอื่นฟังเท่าไหร่ ถึงจะเพิ่งรู้จักกัน แต่ถ้าถามก็จะตอบตรงๆล่ะ โดยเว้นเรื่องที่ตัวเองโดนทรมานไป
 
 
 
ว่ายน้ำไม่เป็น พูดให้ถูกคือว่ายไม่ได้ เพราะไม่ชอบให้หน้าจมอยู่ในน้ำนานๆ จะทำให้นึกถึงตอนโดนทรมาน
 
ผมและตาจริงๆแล้วเป็นสีดำ รวมไปถึงผิวที่ถ้าดูดีๆจะเห็นรอยแผลเป็นจางๆอยู่เต็มไปหมด แต่เจ้าตัวใช้พลังพรางเอาไว้นิดหน่อย
 
เมาชาเย็น.... กินเข้าไปแล้วจะเบลอๆเกรียนๆ และหวงน้องขึ้น10เท่า
 
 
 
 
NL Only ค่ะ
 
 
 

  1) หากคุณตกอยู่ในสถานการณ์คับขันคุณจะทำอย่างไร และเลือกที่จะเอาตัวรอดคนเดียวหรือช่วยผู้อื่น
 
“ถ้าเห็นคนลำบากก็ต้องช่วย ป๊ะป๋าบอกเอาไว้น่ะ!”
 
 
2) หากมนุษย์ธรรมดาทราบว่าคุณไม่ใช่มนุษย์ปกติทั่วไปอย่างพวกเขาคุณจะทำอย่างไร 
 
“คงได้แค่อธิบายให้เข้าใจว่าพวกเราไม่เป็นอันตรายน่ะนะ แต่เขาจะเชื่อหรือเปล่านี่ก็เป็นอีกเรื่อง... //ทำท่าเศร้าๆ
 
 
3) หากเจอของที่ชอบวางอยู่ตรงหน้า คุณจะทำอย่างไร (ซึ่งนั่นคือกับดักและคุณไม่รู้)
 
“ อ๊า...อยากได้จังเลย ทำไงดีล่ะ แต่มาวางอยู่แบบนี้อาจจะเป็นของคนอื่นก็ได้....งั้นไม่สนใจดีกว่าเนอะ ไม่สนใจ ไม่สนใจ....” //สะบัดหัวไปมาแล้วเดินหนีไป
 
 
4) คุณคิดยังไงกับDNAของตัวเอง ภูมิใจมั้ยที่เกิดมาเป็นอย่างนี้
 
“...ถูกรังเกียจมันก็เหงาๆอยู่เหมือนกัน...แต่ก็ได้แค่หวังว่าความสามารถที่ติดมานี้จะเป็นประโยชน์กับคนอื่น อีกอย่างก็ไม่ได้มีคนแบบฉันคนเดียวด้วย เพราะงั้นไม่เสียใจหรอก!”
 
 
 
----------------------------------------------------------



หลงรักพาสคาลจากTangled ล่ะค่ะ  กิ้งก่าน่ารักน้าCry
 
 
 

ช่องทางการติดต่อนะคะ

 Ems. < ช่องทางนี้สะดวกที่สุดค่ะ!  
 
แต่ถ้ากลัวจะไม่ต่อเนื่องก็ 
v
v
 Skype : ส่งemsมาขอยูสนะคะ

 Twitter : AS_Yamill  < ยังเล่นไม่เป็นเลยค่ะ OTL




ฝากตัวด้วยนะคะ!





 

Comment

Comment:

Tweet

ไม่พูด ไม่ส่งเสียงเลยนี้พรางตัวทีหากันไม่เจอแน่ ๆ เลยค่ะ
ไว้มาโรลกันน้าาา - ผปค. กิ้งก่าจืดจาง(ฮิบฮอบ) อัลเลน โจนส์ ค่า

#5 By Sleeping Butterfly on 2013-03-11 20:49

นางรอดมาได้เพราะเปลี่ยนสีผิวได้สินะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
เดียวจะเอาลูกคนใหม่ไปเกรียนนะแจ้ :P

#4 By แหม๋วเอง on 2013-03-11 03:11

ตรวจสอบเรียบร้อยแล้วครับ : )
ยินดีต้อนรับสู่อาเวสเทอเรียครับ
ID NO.ของเธอคือ #1255
สามารถทำการอัพ ID CARD ได้เลยนะครับ

#3 By AvesteriaSchool on 2013-03-08 15:29

โอ้วว ลูกสาวน่ารักมากเลยค่ะ มาโรลกันค่ะ

แอเรีย - ไง หวัดดี :D

#2 By *Amio* on 2013-03-08 14:15

น น น น่ารัก สาวน้อยน่ารักมาอีกคนแล้วสินะคะ อ๊างงงง 

#1 By . Z a i ( ̄△ ̄) on 2013-03-08 00:49